Η σύγχρονη καθημερινότητα φέρνει πολλές προκλήσεις για τις οικογένειες. 

Οι γονείς καλούνται να ανταποκριθούν σε έναν ρόλο που γίνεται όλο και πιο σύνθετος: να στηρίξουν, να θέσουν όρια, να καθοδηγήσουν, αλλά και να διατηρήσουν μια ουσιαστική σχέση με τα παιδιά τους.

Ιδιαίτερα στην εφηβεία, η ισορροπία αυτή γίνεται πιο απαιτητική. Οι έφηβοι αναζητούν την αυτονομία τους, ενώ ταυτόχρονα χρειάζονται ασφάλεια, κατανόηση και σύνδεση. Σε αυτό το πλαίσιο, η επικοινωνία συχνά δοκιμάζεται: οι παρεξηγήσεις αυξάνονται, οι συγκρούσεις εντείνονται και πολλοί γονείς αναρωτιούνται πώς μπορούν να ανταποκριθούν με τρόπο που να βοηθά πραγματικά τη σχέση.

Παράλληλα, η παρουσία της τεχνολογίας και των ψηφιακών μέσων στη ζωή των παιδιών δημιουργεί νέες προκλήσεις. Η διαχείριση της χρήσης οθονών, τα όρια, η ανησυχία για το περιεχόμενο και ο χρόνος που αφιερώνεται στο διαδίκτυο αποτελούν συχνά πηγή έντασης μέσα στην οικογένεια. 

Πίσω όμως από αυτές τις δυσκολίες, συχνά βρίσκονται βαθύτερες ανάγκες: για σύνδεση, για αποδοχή, για αυτονομία.

Σε αυτό το σύνθετο πλαίσιο, οι ομάδες γονέων προσφέρουν έναν χώρο σκέψης, διαλόγου και στήριξης. Μέσα από τη συμμετοχή, οι γονείς έχουν τη δυνατότητα να μοιραστούν εμπειρίες, να ακούσουν διαφορετικές οπτικές και να αναγνωρίσουν ότι πολλές από τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν είναι κοινές.

Παράλληλα, δίνονται και πρακτικές κατευθύνσεις και «εργαλεία» που μπορούν να αξιοποιηθούν στην καθημερινότητα: τρόποι επικοινωνίας, διαχείρισης συγκρούσεων, θέσπισης ορίων και κατανόησης της συμπεριφοράς των παιδιών. Η έμφαση, ωστόσο, δεν είναι στο να βρεθεί ένας «σωστός τρόπος», αλλά στο να αναπτυχθεί μια πιο συνειδητή και ευέλικτη στάση απέναντι στη γονεϊκότητα.

Θεματικές όπως η επικοινωνία με τους εφήβους, τα όρια και η πειθαρχία, η διαχείριση της χρήσης της τεχνολογίας, το άγχος και οι σχολικές απαιτήσεις, αλλά και η ενίσχυση της αυτοεκτίμησης των παιδιών, αποτελούν βασικούς άξονες τέτοιων συναντήσεων.

Ίσως το πιο σημαντικό που προσφέρει μια ομάδα γονέων είναι η δυνατότητα να σταθούμε λίγο και να σκεφτούμε: τι συμβαίνει στη σχέση με το παιδί μας, τι νιώθουμε εμείς μέσα σε αυτή και πώς μπορούμε να ανταποκριθούμε με τρόπο που να διατηρεί τη σύνδεση, ακόμη και στις δύσκολες στιγμές.

Η σχέση γονέα-παιδιού δεν είναι κάτι στατικό. Εξελίσσεται και διαμορφώνεται συνεχώς. Και μέσα από τη σύνδεση, την κατανόηση και την επικοινωνία, μπορεί να βρεθεί ένας δρόμος που να χωρά τόσο τις ανάγκες του παιδιού όσο και του γονέα.

Μαργαρίτα Βάρβογλη

Ψυχολόγος, MSc  

Μαργαρίτα Βάρβογλη
Ψυχολόγος, MSc